Wie maakt de juiste keuze?

Onlangs vond ik in de Kringwinkel aan de Steenweg op Tielen in Turnhout het schitterende jeugdboek ‘Allemaal willen we de hemel’ (2008) van de Vlaamse schrijfster Els Beerten. Ik kende haar noch het boek maar al op de eerste bladzijden van de proloog merkte ik dat het een doorlezer is. De roman gaat over de Kempense familie Claessen en hun belevenissen in de tweede wereldoorlog. Alle thema’s komen aan bod: collaboratie, verzet, keuzes maken, meebewegen met de vijand uit angst…

Meer lezen …

Regen

Als life events het dagelijks bestaan beheersen, valt het schrijven mij niet zo mee. Het hoofd te vol, met verleden, heden, toekomst, zorgt dan voor onrust en de pen droogt langzaam op. Maar het is nu genoeg. Want schrijven geeft ook ruimte in m’n hoofd en die heb ik nodig om te kunnen denken en te kunnen voelen. ‘Clear your mind, your heart is trying to tell you something’, las ik onlangs op een poster van een meditatiecoach in de…

Meer lezen …

Justus van Effenblok, deel 3

  Het Justus van Effenblok in de Rotterdamse wijk Spangen, waarover ik hier al eerder schreef,  is vernoemd naar de Nederlandse schrijver Justus van Effen (1684 – 1735). Hij is bekend van de novelle Kobus en Agnietjedie in 1731 in het tijdschrift ‘De Hollandsche Spectator’ werd gepubliceerd. Het verhaal gaat over twee jongeren die verliefd worden en trouwen, ondanks hun standsverschil, wat in de achttiende eeuw nogal ongebruikelijk was. Rond 1700 verschenen in ons land, de toenmalige Republiek der Zeven…

Meer lezen …

Wil, na Het Verdriet

Na mijn avontuur met Claus wilde ik nog even in de Vlaamse sfeer van de oorlogsdagen blijven en ik was dan ook erg verrast toen ik van mijn lief de roman ‘Wil’ van Jeroen Olyslaegers cadeau kreeg.  Wat een heerlijk boek is dat! Een boek dat, net als ‘Het Verdriet van België’ blijft boeien tot het eind door z’n pittige dialogen in dat prachtige Vlaams. Hij schrijft heerlijke bloemrijke zinnen als ‘[De sneeuw valt…] met pakken uit de lucht. Het…

Meer lezen …

Dat moeilijke Nederlands

‘Ik snap echt helemaal niets van die spelling!’ Ze nam plaats aan het tafeltje tegenover mij en opende haar tas. ‘Dat begrijp ik,’ zei ik. ‘Werkwoordspelling is het lastigste onderdeel van de taal. Zelfs hoogopgeleide buitenlanders krijgen die met moeite onder de knie.’ Ze haalde haar schouders op. ‘Je moet het me echt nog eens uitleggen, hoor, anders kan ik het examen wel schudden.’ Ze keek me aan. Haar schrift lag open. Haar pen lag klaar. ‘Wat maakt die werkwoordspelling…

Meer lezen …